نوشته‌ها

مراقبه و چاکرا

کالبد اتریک و ارتباط با آن (مراقبه)

مراقبه برای ارتباط با کالبد اتریک

کالبد انریک کالبد روحی را به کالبد فیزیکی متصل می کند، بخشی از این کالبد از انرژی حاصله از احساسات زمینی و دیدگاههای ذهنی ایجاد شده توسط خود پست انسانی، تشکیل شده است و بخشی دیگر حاوی انرژی معنوی است که خود متعالی انسان در پاسخ به درخواست کمک خود پست تولید می کند.

این کالبد، برای ادامه حیات ضروری و نسبت به محیط اطراف خود بسیار حساس است. هر چه بیشتر بترسید، این کالبد، بیشتر سعی در فرار از موقعیتهای ایجاد شده می کند. در واقع، این مراقبه برای مقابله و رویارویی و سپس کنار زدن ترس هایتان، شما را یاری می نماید.

شناخت نیروها و انرژی های درونتان به این معناست که در شرایط مختلف احساسی، فیزیکی و ذهنی، از کالبد اثیری خود شناخت کافی داشته باشید. عمل مراقبه باید فاقد هرگونه دیدگاه خاصی باشد، و با درک این مسئله صورت پذیرد که تمرین سبب اتحاد ذهن و احساسات می شود و پیامد آن صلح و آرامش است.

دعایی حفاظت کننده بخوانید، سپس مراقبه پایه را انجام دهید. به آرامی و بسیار عمیق نفس بکشید.

و با هفت چاکرای اصلی پیکرتان هماهنگ شوید. زمانی که این هماهنگی تمام بدنتان را در برگرفت، بگذارید به بیرون از کالبدتان نیز راه باید و همچون یک گل گلبرگهایش را باز کند. چاکرای ریشه را که در قاعده ستون فقرات واقع شده است احساس کنید.

تصور کنید حفره ای باریک به قطر ۱۰ تا ۱۲ سانتی متر در ناحیه بیرونی این بخش باز می شود. چند مرتبه نفس عمیق بکشید. احساس کنید که این حفره باز شده، اندام تناسلی شما را احاطه کرده است.

سپس، توجه خویش را بر شبکه خورشیدی که در ناحیه شکمی قرار دارد معطوف کنید. دوباره تصور کنید که یک حفره باریک به قطر ۱۰ تا ۱۲ سانتی متر باز می شود. عمیقا نفس بکشید و وقوع چنین گشایشی را احساس کنید.

چاکرای قلب

حال، به چاکرای قلب که در ناحیه قفسه سینه است توجه کنید. تصور کنید حفرهای کوچک به اندازه قلب یک انسان باز می شود. دوباره نفسی عمیق بکشید. باز شدن قفسه سینه تان را احساس کنید. در این زمان، احساس رهاشدگی و آرامش خواهید کرد. تنفستان آرام تر خواهد شد، اما دم و بازدم شما طولانی تر میشود.

سپس بر چاکرای گلو متمرکز شوید. حفره ای کوچک به قطر تقریبی ۵ سانتی متر را که در حال گشوده شدن است، تصور نمایید. باز شدن آن را حس کنید. در صورت نیاز آب دهان خود را فرو دهید.

اینک توجه خود را بر چاکرای چشم سوم معطوف کنید، در ذهنتان شروع به باز کردن این چاکرا نمایید و تجسم کنید که پلکی بسیار بزرگ گشوده می شود و مردمکش نمایان می گردد، نفسی عمیق بکشید و احساس کنید که پیشانی تان وسعت می یابد.

چاکرای تاج که همیشه باز است، هم اکنون بازتر خواهد شد، برای کمک به این گشایش، باز شدن یک بادبزن چینی را تصور نمایید، ببینید که این بابزن روی سر شما گشوده شده است. هاله ای که به دور سر شما ایجاد می شود را احساس نمایید.

مدیتیشن

اینک بر چاکرای طحال خود تمرکز کنید. مشاهده کنید حفره ای کوچک به قطر ۱۰ سانتی متر باز می شود. با فرمانی ذهنی، بخواهید انرژی های به جریان درآمده در وجودتان متعادل و هماهنگ شوند. متری به اندازه صفر تا ۱۰۰ را تصور نمایید.

نقطه ای به اندازه سر یک سوزن را در میان این متر، مشاهده کنید. هنگام انجام این کار بگذارید تا انرژی های درونتان نیز هماهنگ و متعادل شوند. نفسی عمیق بکشید و بدانید که هم اینک آماده دریافت شعور حقیقی از ناخودآگاه و جهان روح هستید.

نفسی عمیق بکشید و بدانید که قادرید خود را با هر یک از کالبدهای پنجگانه تان در حالی که در مراقبه ای ژرف به سر می برید، هماهنگ کنید.

به ذهن خود فرصت دهید تا بر کالبد اتریکتان متمرکز شود. سعی کنید همان گونه که با جسم فیزیکی تان احساس می کنید، با ذهنتان نیز احساس کنید. نفسی عمیق بکشید و خویش را با آنچه ذهنتان احساس می کند، هماهنگ نمایید. ابتدا احساس کرخی و سستی خواهید نمود. سپس جسم شما دچار نوعی هیجان و تنش میشود. این حالت را بپذیرید و نفسی عمیق بکشید

و خود را به صورت نور و صدا، به صورت جریانی از الکتریسیته تجسم کنید. بدنتان سوزن سوزن می شود؛ بر هر قسمتی که این حس شدیدتر به نظر می رسد، تمرکز نمایید. به تپش ها و مور مور شدن ها در این ناحیه، توجه کنید. بدانید که در جریان یک ترس بارز و آشکار قرار گرفته اید.

پس از گذشت مدتی، سر و صدا و سوتهایی خواهید شنید و رنگ هایی خواهید دید که فاصله شان از شما کم و زیاد می شود.

به آرامی دراز بکشید و از این احساسات گوناگون لذت ببرید. چنانچه ترسی در شما باشد که به شما اجازه آرامش و رهاشدگی ندهد، به طور خودکار به ضمیر هوشیار و خودآگاه خود باز خواهید گشت.

به صدای درونتان گوش دهید، توجه کنید که چگونه نسبت به آنچه از بخش به خواب رفته وجودتان می شنوید بی تفاوت هستید، در حالی که بسیار علاقه مندید هر آنچه در درون یا محیط اطراف شما روی می دهد را ببینید و حس کنید.

و به عنوان یک ناظر، خود را بپذیرید و با هر آنچه از شما ساطع می شود، هماهنگ شوید، افکار غیرمنطقی و احساسانی را که از ذهن و وجودتان می گذرند بنگرید. در این مقطع، می توانید میزان زیادی از تنش ها، ناآرامی ها، ترس و تنفر را از خود دور سازید.

توجه خویش را بر پروردگار و نور سفید و شفابخش معطوف سازید و تصور کنید که این نور، در حالی که از دستان شفابخش او منتشر می شود، بدن شما را نیز نوازش می کند و سخاوتمندانه وجودتان را احیاء می سازد، تا جایی که بار دیگر بر جسم فیزیکیتان هوشیار گردید.

و هنگامی که احساس کردید آماده اید، تصور کنید تمامی چاکراها، با روندی معکوس، یکی بعد از دیگری بسته می شوند. این عمل از چاکرای ریشه شروع و به چاکرای تاج که تا حدی باز می ماند ختم میشود. در فاصله بسته شدن هر چاکرا تا چاکرای بعدی، نفسی عمیق بکشید.

همان طور که قبلا گفته شده چاکرای طحال، آخرین چاکرایی است که در بدن بسته می شود، دوباره متری با مقیاس صفر تا ۱۰۰ را تصور نمایید. به سر سوزنی که به سوی بخش میانی متر در حرکت است نگاه کنید، سپس بگذارید انرژی های درون کالبدهای پنجگانه تان با یکدیگر هماهنگ شوند.

منتظر بمانید جسمتان به عملکرد طبیعی اش بازگردد. سپس توجه تان را به خود منعطف سازید و بر هر چه تجربه نموده اید. تفکر کنید. می توانید هر آنچه را که تجربه کرده اید به رشته تحریر درآورید.

یادداشت: هیچ گاه نباید دچار ترس شوید. چنانچه در حین عمل مراقبه. ترس بر شما غلبه کرد. خودآگاه را به مبارزه طلبید تا با روحیه ماجراجویی و برای کسب تجربه به مراقبه ادامه دهد.

مراقبه ای ویژه برای محافظت و مسدود کردن چاکراها

مراقبه برای مسدود کردن چاکراها

در زندگی روزمره، آن دسته از چاکراهایی که در بخش های ایمنی بدن واقع شده اند، ما را در یافتن راه زندگی مان یاری می دهند. چنانچه این چاکراها، کاملا باز باشند، دیگران می توانند انرژی ما را تخلیه کنند. بسیار حائز اهمیت است که بدانیم چگونه می توانیم این مراکز را مسدود و از خود در برابر دیگر افراد مراقبت و محافظت کنیم. هر از گاهی که می توانید، به انجام تمرینات این مراقبه بپردازید.

و در کمال آسایش و راحتی بنشینید و یا بایستید، چند نفس عمیق بکشید و خود را رها کنی.د

و به ناحیه تناسلی خود که در واقع نزدیک چاکرای ریشه است. توجه داشته باشید عضلات خویش را تحت کنترل در آورید. همین طور که بدین مراقبه می پردازید حلقه ای بزرگ را مجسم کنید که رفته رفته کوچک می شود تا تبدیل به نقطهای کوچک گردد. عضلاتتان را شل کنید.

خود را با شبکه خورشیدی تان هماهنگ کنید. عضلات شکم خود را به آرامی منقبض نمایید و حلقه ای را مجسم کنید که به تدریج تبدیل به نقطه ای کوچک می گردد. در این ناحیه، انقباض و کششی را احساس خواهید کرد که تنها برای محافظت از شما ایجاد شده است. عضلات خود را رها کنید و نفسی عمیق بکشید.

مراقبه

چاکرای قلب (چاکرای اصلی)

اکنون توجه خود را به سوی چاکرای قلب (چاکرای اصلی) معطوف کنید. نفسی عمیق بکشید. هنگام بازدم، قفسه سینه تان را به درون بکشید، و مانند موارد پیش همزمان حلقه ای را مجسم کنید که آنقدر کوچک می شود تا تبدیل به نقطه ای شود. نفس عمیق بکشید، سپس بدنتان را رها کنید.

چنانچه گلویتان درد می کند، باید چاکرای گلوی خویش را نیز مسدود کنید چندین بار، آب دهان خود را قورت دهید، دوباره مشاهده کنید که حلقه مورد نظر تبدیل به نقطهای بسیار کوچک می شود. نفسی عمیق بکشید، کلیه عضلات ناحیه گردن و فک هایتان را رها کنید.

چنانچه چشم سوم شما باز است و به طور صحیح و مناسب از آن استفاده نمی کنید، مطمئنا دچار سردرد خواهید شد. نفسی عمیق بکشید. سپس آن چنان اخم کنید که پلکهایتان بسته شوند. نفس عمیق دیگری بکشید و بگذارید هرگونه تنشی، سر شما را ترک کند.

چاکرای تاج باید همیشه کمی باز باشد. بدین ترتیب، قادر خواهید بود با پروردگار و مربیان معنویتان دائما در تماس باشید. سعی کنید دوباره حلقه را ببینید و بخواهید بسته و یا به حد کافی باز بماند. اولین احساس شما، درست و واقعی است. به آرامی بالای سرتان را مالش دهید. بدین ترتیب، متوجه خواهید شد که این بخش نیز بسیار آرام اصلاح میگردد.

چاکرای طحال نیز همیشه باید تنظیم باشد. برای تصحیح هرگونه ایرادی در این ناحیه، ترازوی کوچکی را مجسم کنید. اگر دو کفه آن هم سطح نیستند، چیزی درون یکی از کفه ها بگذارید و ترازو را تنظیم کنید. هنگام تجسم همسطح شدن کفه های عضلات ناحیه چپ بدنتان را منقبض و احساس کنید که این چاکرا نیز مسدود می شود.

و اکنون، یک بار دیگر توجه خویش را به چاکرای تاج معطوف کنید. با پروردگار هماهنگ شوید. همین طور که تجسم می کنید نور شفاف و درخشانی به دور بدنتان حلقه زده است، عشق و محبت پروردگار را نیز دریافت کنید.

زمانی که چنین امری حادث گردید، با چاکراهای دست و پاهایتان هماهنگ شوید و چهار حلقه کوچک را تصور کنید و ببینید که تمامی این چهار حلقه تبدیل به نقطهای کوچک خواهند شد. همین طور که این کار را انجام می دهید، دستها و پاهایتان را به یکدیگر گره بزنید. نفسی عمیق بکشید و خود را رها کنید. در این هنگام، آماده رویارویی و مواجه شدن با دنیای بیرون هستید.

یادداشت: دیر یا زوده یاد می گیرید که این مراقبه را به طور خودکار، حتی در اتاقی شلوغ و پر سر و صدا، انجام دهید.