مدیتیشن

گذری تاریخی بر مدیتیشن | بخش اول

گذری تاریخی بر مدیتیشن (بخش اول)

در طول تاریخ مدیتیشن به صورتهای مختلف جلوه کرده است. شمن ها، بودایی ها، یهودیان، مسیحیان، مسلمانان، عارفان و صوفیان “رهبران هر آیین مذهبی” با شور و اشتیاق غیر قابل وصفی صحبت از رسیدن به راز هستی می نمایند، این آیین ها و دین ها به نوعی با مدیتیشن آشنا بوده و از آن استفاده می کرده اند. مردمانی که در گذشته، زندگی می کردند با امکاناتی که برای آنها وجود داشت می توانستند به راحتی در یک خلوت نسبی ساعتها درباره اسرار و معماها و رازهای بیشمار هستی تفکر نمایند بدون اینکه زندگی ماشینی این تفکر و تمرکز را از آنها بگیرد و موجب بر هم خوردن حواس آنها شود.

در آن زمان انسانها در یک آرامش نسبی به سر می بردند و در صورت لزوم می توانستند به یک راحتی عمیق فرو روند و به تعمق بپردازند و درباره ی عظمت و راز آفرینش و به وجود آورنده این جهان نامحدود تفکر کنند.

مدیتیشن در گذشته

مدیتیشن در آن زمان یک حالت مقدس و روحانی به خود گرفته بود و موضوعی قابل احترام و مقدس به شمار می آمد و به همین مناسبت راحتتر مورد پذیرش قرار می گرفت و گسترش می یافت. به دلیل وجود اوقات فراغت بسیار، انسانها می توانستند مدت مدیدی را در نهایت راحتی و آرامش به مدیتیشن بپردازند و در زمینه های مختلف روحی و معنوی به مراقبه و تعمق و تفکر بپردازند.

به واسطه ی عدم وجود تمدن ماشینی و راحتی از قید و بندهای امروزی، افراد به ریاضتها و عبادتهای مختلف می پرداختند و سر از پا نمی شناختند. شب و روز در سکوت و آرامش ژرف، ساعتها در میان کوهستانها، جنگلها، دره ها، صومعه ها، دیرها به تفکر و مراقبه و عبادت مشغول بودند و با کسب دریافتهای عمیق روحی، بر شادی و وجد درونی خویش می افزودند و آسوده خاطر و راحت بودند.

در آن زمان مدیتیشن نوعی عبادت و تفکر محسوب میشد و بیشتر مردم می بایستی انجام می دادند و در نزد آنها یک حالت تقدس داشت ولی به مرور زمان و به وجود آمدن تمدن های عظیم و همچنین اختراع ماشین و روی آوردن مردم به شهر نشینی، تغییرات اساسی در وضعیت ایجاد شد، به صورتی که دیگر آن فراغت اولیه برای پرداختن به مدیتیت به دلیل پیچیدگی زندگی وجود نداشت و مردم مجبور بودند برای بقا و رشد، بیشتر وقت خود را صرف کار و تلاش نمایند و دیگر فرصت کمتری برای مراقبه و تمرکز داشته باشند.

از سویی با رشد زندگی و تمدن شهری و پدیدار شدن ماشین، وضعیت بسیار پیچیده گردید و دیگر آن آرامش اولیه و فراغ خاطرها به فراموشی سپرده شد مدیتیشن در نزد بسیار محدودی از انسانها دیگر استمرار نداشت. مدیتیشن در شرق پس از قرنها محفوظ مانده و صرف نظر از هرگونه مشکلات و درگیری های اجتماعی و تنش های گوناگون هنوز از اهمیت ویژه ای برخوردار است و در مراسم های مختلف عبادی و سیر و سلوک ها به کار گرفته می شود.

ادامه مطلب در مقاله بعدی…

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *