مراقبه

مدیتیشن چیست؟

تعریفی دقیق از مدیتیشن

ممکن است مدیتیشن را به صورتهای گوناگون تعریف کرد که همه آنها درست باشند. این طبیعی است که تصور کنیم هر چیزی را می توان با عباراتی توصیف و مشخص نمود، ولی در اینجا ما با حالت ویژه ای روبرو هستیم و گمان می رود نه تنها کلمات نمی توانند در جهت روشنگری مسئله مؤثر باشند، بلکه احتمال می رود که آنها بیشتر موضوع را محدود و مبهم سازند.

یکی از دانایان طریقت تائو با نام چوانگ تسو که در قرن چهارم میلادی می زیسته، در این باب می گوید: ((لغات برای دسترسی به معانی مفید و لازمند ، ولی وقتی که شما به معنا رسیدید ، می توانید لغات را به دور بریزید)). شما پس از آنکه در مدیتیشن به مراحل استادی رسیدید، می توانید به صورتهای گوناگونی مدیتیشن را تعبیر و تعریف کنید ولی محال است که بتوانید حقیقت و واقعیت آنرا با واژه ها به دیگری منتقل سازید.

تنها از طریق مدیتیشن است که درک و فهم آن مقدور می گردد. تنها کسانی مدیتیشن را درک کرده اند ، که مدتی با مدیتیشن زندگی کرده باشند. مسلما با خواندن داستانهای عاشقانه، کسی نمی تواند تب و تابهای عشقی سوزان را احساس کند و یا با شرحی دقیق، بتوان مزه میوه ای را که فردی نچشیده، برای او دقیقا مشخص کرد.

نهایی که با اشتیاق در مبلی راحت ساعتها درباره موضوعات ورزشی مطالعه می کنند، نمی توانند از این طریق به درجات قهرمانی برسند و یا در رشته ای هنرمند شده و یا رانندگی را فرا بگیرند و یا حتی روش صحیح آجر کاری را بیاموزند . مطالعه در باره مدیتیشن تنها در شرایطی مفید است که فرد مایل باشد پس از آن، تمرینهای عملی راشروع کند. آموختن نمی تواند جایگزینی برای تجربه کردن باشد.

قدرت مدیتیشن

آگاهی و هوشیاری با مدیتیشن

درک مدیتیشن، با مدیتیشن زندگی کردن است. با این وجود تشبیه آن با پدیده ها و مضامینی که برای ما روشن هستند، ممکن است مفید واقع شود. از این طریق ما می توانیم دروازه تجربه و درک مستقیم را به روی خویش بگشاییم.

ممکن است مدیتیشن را نوعی آگاهی و هوشیاری دانست و یا آنرا به عنوان روشی از زندگی نامید. بصورتی دیگر ممکن است آنرا راهی بسوی روشنایی و یا نظم و ترتیب روحانی تلقی کرد. می توان از دیدگاه روانشناسی مدیتیشن را طریقی انگاشت که به آگاهی بیشتری می انجامد.

البته دلیلی وجود ندارد که چرا نباید مدیتیشن مجموعه این تعاریف و یا حتی فراگیرتر از آنها باشد . این عقاید در شرایطی مفید است که برای گسترش ذهن ما مفید باشد، نه آنکه آنرا محدود سازند. بهتر است افکار روشنفکرانه را تنها به عنوان یک نشانگاه نگهداریم و اجازه بدهیم سفر درونی، ما را از طبیعت و ماهیت خویش آگاه سازد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *